Jestem Agnieszka, trzydziestka na karku, matka dwójki dzieci i, z wykształcenia, marketingowiec. Ale to wszystko tylko etykiety. Mówiąc wprost, jestem dziewczyną, która większość życia spędziła na planowaniu. Planuję posiłki na tydzień z wyprzedzeniem, mam rozpisaną listę zakupów na trzy kartki, a w Weekend planuję nawet to, kiedy nie będę niczego planować. Brzmi znajomo? Mój mąż śmieje się, że jak kiedyś powiem spontanicznie ,,kocham cię", to on najpierw sprawdzi w kalendarzu, czy wypada to w terminie.
Życie jednak potrafi zrobić psikusa. Wszystko zaczęło się dwa miesiące temu, w środę, kiedy to miałam absolutnie wszystko poukładane. Dzieciaki poszły spać o 20:00, mąż wyjechał w delegację, a ja zostałam sama z kubkiem melisy i myślą, że mogę w końcu obejrzeć zaległy serial. Pamiętam, że usiadłam wygodnie na kanapie, otworzyłam laptopa i... poczułam dziwną pustkę. Serial czekał, ale ja nie miałam ochoty na żadną z tych przewidywalnych historii. Potrzebowałam czegoś, co wytrąci mnie z tej idealnej, matematycznej rutyny.
Zaczęłam klikać w przypadkowe rzeczy. Najpierw poczta, potem social media. Moją uwagę zwróciła reklama o niecodziennej kolorystyce. Wpadło mi w oko vavada com casino. Wcześniej jakoś nie zwracałam uwagi na takie rzeczy, traktując je jak kosmiczne platformy dla ludzi, którzy liczą na cud. Ale tego wieczoru, zamiast zignorować komunikat, kliknęłam w niego. Pomyślałam: ,,Czemu nie? Najwyżej zobaczę, o co tyle hałasu". Byłam ciekawa, jak wygląda to od środka, co takiego widzą w tym ludzie, że tracą głowę.
Przyznam się Wam bez bicia, że na początku czułam się jak dzieciak we mgle. Mnóstwo kolorowych przycisków, różne gry, dziwne nazwy. W pierwszej chwili chciałam zamknąć stronę. Serio! Ale potem zobaczyłam jakieś proste, wirtualne maszyny, które przypominały mi te z budki na starej poczcie, gdzie kiedyś jako nastolatka wrzucałam monety. To była czysta nostalgia. Wybrałam grę z owocowym motywem, żeby to nie było takie poważne. I wtedy odkryłam, że mam dostęp do jakiejś wirtualnej waluty na start. Pomyślałam: ,,O, dobry trik marketingowy, żebym została dłużej". Zaczęłam grać tymi darmowymi żetonami. Niby nic, a palce same zaczęły mi wystukiwać rytm na klawiaturze. Śmiechłam sama do siebie, mówiąc, że to tylko taka zabawa w pchłę.
Nie wiem, co mnie podkusiło, ale po pół godzinie poczułam niedosyt. Te wirtualne żetony nie miały dla mnie żadnej wartości. Zero emocji. To było jak czytanie książki bez fabuły. Mój mózg, ten od planowania przecież, zaproponował: ,,A może postawisz prawdziwe dziesięć złotych? Zweryfikujesz, czy to w ogóle działa". Zgodziłam się z nim, jakbym podejmowała decyzję biznesową. Doładowałam konto przez BLIK. Wybrałam grę, ale taką bardziej skomplikowaną, z jakimś smokiem. Postawiłam, kręcę, patrzę na animację. Nagle na ekranie wyskoczyła sekwencja, a saldo urosło do 40 złotych. Zrobiło mi się ciepło na sercu. Te 30 złotych zysku nie było warte miliona, ale dało mi poczucie jakiejś absurdalnej sprawczości. Pomyślałam: ,,No proszę, matematyka nie kłamie, ale i los ma coś do powiedzenia".
I wtedy wydarzyła się rzecz, która na długo zapadnie mi w pamięć. Może nie była to wielka wygrana, ale dla mnie był to moment przetasowania myśli. Spędziłam tam kolejną godzinę. Zaczęłam testować inne gry. Wpadłam w trans, dokładnie analizowałam, kiedy kliknąć ,,stop", wierzyłam, że wyczuję ten właściwy moment. Mój wewnętrzny kontroler oszalał. Potrafiłam myśleć: ,,Skoro wypadły trzy siódemki, to teraz musi wypaść co innego". Głupota, prawda? Ale takie właśnie miałam poczucie. Grając, przeżywałam emocje, których nie dawała mi moja poukładana codzienność. Każde kliknięcie było drobnym zrywem. Gdy spadło saldo do zera, poczułam dreszcz, jakbym dostała zimny prysznic. Ale nie smutek. To był... power.
Wiecie, co jest najśmieszniejsze? Mąż wrócił w czwartek i od razu zauważył, że coś się we mnie zmieniło. Byłam bardziej ożywiona, gadatliwa. Powiedziałam mu, że wieczorem obejrzałam serial i że chyba się wyspałam. Zrobiło mi się głupio. Ale to nie była prawda. Prawda była taka, że odkryłam coś, co wymyka się moim harmonogramom. Postanowiłam, że nie będę się oszukiwać i znów wejdę na vavada com casino (https://lsunfelizasuites.org), bo jestem przekonana, że to miejsce, w którym wszystko dzieje się teraz, bez względu na plany. I nie chodzi mi o pieniądze! Chodzi o to uczucie, gdy żołądek podchodzi do gardła, gdy serce przyspiesza, a w głowie cisza. Nie myślisz o tym, co masz jutro zrobić na obiad. Jesteś tu i teraz.
Nauczyłam się jednej bardzo ważnej rzeczy. Nie chodzi o to, żeby gonić wygraną. Chodzi o to, żeby umieć się zatrzymać i zaakceptować ryzyko. Ja całe życie uciekałam od ryzyka. W pracy, w domu, w związkach. Zawsze chciałam mieć pewność. Tej nocy przekonałam się, że czasami warto odpuścić kontrolę. To nie jest lekcja o hazardzie. To jest lekcja o zaufaniu do świata. Bo wyobraźcie sobie, nastawienie, że ,,wszystko musi być idealnie", jest męczące.
Po kilku tygodniach, kiedy pozwoliłam sobie na luźniejsze traktowanie tego tematu, weszłam na stronę jeszcze kilka razy. Za każdym razem grając odpowiedzialnie, sumą, którą mogłam przeznaczyć na czekoladę. Stało się to dla mnie takim wentylem bezpieczeństwa. Wieczór, który zaczynał się od nudy, zamienił się w godziny radości. Nie zawsze wygrywałam. Czasem grałam tylko chwilę. Ale zbudowałam nową relację z samą sobą. Pozwoliłam sobie na bycie nieidealną, spontaniczną, zdaną na łut szczęścia.
Dziś planuję tak samo dokładnie jak kiedyś, ale z jednym wyjątkiem. Zostawiam czas na chaos. Zostawiam wieczór, kiedy nie mam planu. I myślę sobie, że to chyba o to chodzi w byciu dorosłą. O balans. Umiejętność, by nie zwariować, gdy coś spada z nóg, a potem czerpać z tego garściami. Czasami myślę o tamtej nocy z sentymentem i mówię mężowi, że odkryłam nowe hobby – obserwowanie własnych reakcji. Gdy pyta, jakie, śmieję się i powtarzam mu stale, że ludzie są nieprzewidywalni. Kończę ten wieczór z myślą, że warto czasem rzucić monetą, bo nawet gdy nie wygrasz, wygrywasz dreszcz emocji, który przypomina ci, że żyjesz. Więc jak znajdziecie chwilę, rozważcie, gdzie pójdzie wasz następny wirtualny krok. Może to będzie miejsce, które przetasuje wasze myśli i wywróci wasz porządek o 180 stopni. W moim życiu to był jeden z najlepszych przypadkowych zwrotów akcji. I nie mówię tego jako hazardzistka. Mówię to jako kobieta, która pamięta, by od czasu do czasu puścić ster.